{"id":5871,"date":"2025-05-19T10:33:32","date_gmt":"2025-05-19T08:33:32","guid":{"rendered":"https:\/\/aikido-belgique.be\/?page_id=5871"},"modified":"2025-05-19T14:59:16","modified_gmt":"2025-05-19T12:59:16","slug":"sensei-ueshiba","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/sensei-ueshiba\/","title":{"rendered":"O’Sense\u00ef UESHIBA nl"},"content":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”color” padding_top_multiplier=”4x” padding_bottom_multiplier=”4x” equal_column_height=”middle-content” bg_color=”#f2f2f2″ section_id=”formesdattaques”][vc_column]

Geboren van de stichter<\/span><\/span><\/h2>[vc_row_inner][vc_column_inner width=”1\/2″]
\"\" <\/div><\/div>[\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][vc_column_text]<\/p>\n
\n

Meester Ueshiba werd geboren op 14 december 1883 in de stad Tanabe, gelegen in de prefectuur Wakayama in het zuiden van Japan. Hij was het vierde kind in de familie Ueshiba en de enige jongen.<\/p>\n

De jonge Ueshiba groeide op in een bevoorrechte omgeving. Zijn moeder Yuki Itokawa stamde af van een adellijke familie uit de Takeda-clan en zijn vader Yoroku Ueshiba was een welgestelde boer die ook actief was in de lokale politiek als gemeenteraadslid.<\/p>\n

Morihei was blijkbaar een te vroeg geboren kind, met een zwakke gezondheid en vaak ziek. Om hem te helpen zijn gezondheid te verbeteren en zijn lichaam te versterken, zette zijn vader zich enorm in en leerde hem de geheime krijgskunst Aiki-ryu, een mix van Tai-Jitsu en Kendo. Hij schreef hem ook in voor zwem- en sumoscholen. Morihei Ueshiba was toen zeven jaar oud. Zijn vader vertelde hem ook vele verhalen over zijn betovergrootvader Kichiemon, die hij beschreef als een grote samoerai. Gemotiveerd door deze verhalen en door het zien van zijn vader die werd aangevallen door bandieten, raakte Morihei Ueshiba vastbesloten om sterk te worden. Daarom werkte hij samen met vissers en deed mee aan vele worstelwedstrijden.<\/p>\n<\/div>\n

[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner]

<\/div>[vc_column_text]<\/p>\n

De ouders van Morihei maakten hem ook vertrouwd met de schone kunsten zoals schilderkunst, kalligrafie en literatuur. Op zesjarige leeftijd werd hij ge\u00efntroduceerd in de religie toen hij werd gestuurd om te studeren in de Jizoderu-tempel, waar hij de grote teksten van het confucianisme bestudeerde. Via zijn leraren maakte hij ook kennis met het shinto\u00efsme en het Shingon-boeddhisme, waarvoor hij veel belangstelling toonde. De opvoeding van de jonge Ueshiba ging verder en hij behaalde zijn diploma aan het Yoshida Abacus Instituut, een priv\u00e9school waar hij boekhouding studeerde.<\/p>\n

Na enkele maanden gewerkt te hebben op het belastingkantoor van Tanabe en onder aanmoediging van zijn ouders en andere familieleden, vertrok Morihei Ueshiba naar Tokio waar hij de “Ueshiba Trading Company” oprichtte, gespecialiseerd in de distributie van schoolbenodigdheden. In deze periode studeerde hij ook jujutsu aan de Tengin Shinyo-Ryu-school onder Tokusaburo Tojawa Sensei en kenjutsu aan de Shinkage kenjutsu-school.<\/p>\n

[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row padding_top_multiplier=”4x” padding_bottom_multiplier=”4x” section_id=”techniques”][vc_column]

Militaire dienst<\/span><\/span><\/h2>[vc_row_inner][vc_column_inner width=”1\/2″]
<\/div>[vc_column_text]<\/p>\n

Enkele maanden later, verzwakt door beriberi, moest Meester Ueshiba Tokio verlaten en keerde terug naar zijn geboorteplaats Tanabe om te herstellen.<\/p>\n

Datzelfde jaar trouwde hij met Hatsu Itokawa, een verre verwant die hij sinds zijn jeugd kende.<\/strong><\/p>\n

Uit zijn korte verblijf in Tokio trok de jonge Ueshiba de conclusie dat hij niet geschikt was voor het zakenleven. Op zoek naar avontuur besloot hij zich in 1903 aan te melden bij het Japanse leger, dat toen in conflict was met Rusland.<\/p>\n

[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1\/2″]

\"\" <\/div><\/div>[\/vc_column_inner][vc_column_inner]
<\/div>[\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1\/3″]
\"\" <\/div><\/div>[\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”2\/3″]
<\/div>[vc_column_text]<\/p>\n

Aanvankelijk werd hij afgewezen omdat hij te klein was. Om dit te overwinnen bond Ueshiba zware gewichten aan zijn benen en hing hij urenlang aan takken van bomen in een poging zijn wervelkolom te rekken. Uiteindelijk werd hij toch toegelaten en ingelijfd bij het 37e regiment van de vierde divisie in Osaka.<\/p>\n

Tijdens de bajonettraining kwamen Ueshiba\u2019s uitzonderlijke vechtsportvaardigheden snel naar voren. Hij kreeg de bijnaam \u201cGod van de soldaten\u201d vanwege zijn opmerkelijke beheersing van de bajonet en Juken-jutsu, evenals zijn sterke arbeidsethos en diepe eerlijkheid. Ueshiba bleef tijdens zijn militaire dienst trainen, onder andere onder Masakatsu Nakai van de Goto-school van Yagyu-Ryu Jujutsu.<\/p>\n

[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner]

<\/div>[vc_column_text]<\/p>\n

Minder dan een jaar na zijn indiensttreding werd Morihei Ueshiba bevorderd tot korporaal, en in 1904 werd hij naar het front gestuurd tijdens de Russisch-Japanse oorlog, waar hij terugkeerde met de rang van sergeant.<\/p>\n

Rond 1906 of 1907 werd Ueshiba gedemobiliseerd en keerde hij terug naar het burgerleven. Hij bleef trainen bij Masakatsu Nakai en behaalde in 1910 een diploma van de Goto-school. Uiteindelijk keerde hij terug naar Tanabe, en in 1911 werd zijn eerste dochter, Matsuko Ueshiba, geboren. Datzelfde jaar begon Morihei met het bestuderen van judo onder Kiyoichi Takagi.<\/p>\n

[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row bg_type=”color” padding_top_multiplier=”4x” padding_bottom_multiplier=”4x” bg_color=”#f2f2f2″ section_id=”immobilisation”][vc_column]

De reis naar Hokkaido<\/span><\/span><\/h2>[vc_row_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][vc_column_text]<\/p>\n

Morihei Ueshiba raakte ge\u00efnteresseerd in een door de overheid gesteund kolonisatieplan voor het noordelijke eiland Hokkaido.<\/p>\n

In maart 1912 leidde hij, met financi\u00eble steun van zijn vader Yoroku Ueshiba, een groep van ongeveer vijftig families \u2014 in totaal meer dan tachtig mensen \u2014 en begeleidde hen bij het vestigen in een afgelegen deel van het noorden van het eiland. Deze kolonisten stichtten het dorp Shirataki.<\/p>\n

Het leven voor de kolonisten was zwaar vanwege arme grond en harde weersomstandigheden. De groep van Ueshiba, bekend als de Kishu-groep, hield zich voornamelijk bezig met landbouw en bosbouw. Morihei nam ook deel aan het lokale politieke leven als territoriaal raadslid en initieerde verschillende projecten, waaronder de aanleg van een winkelstraat en een school.<\/p>\n

Begin 1915 gebeurde er een gebeurtenis die Meester Ueshiba\u2019s leven diepgaand zou be\u00efnvloeden. In de stad Engaru ontmoette hij Sokaku Takeda Sensei, een meester in Daito-Ryu Jujutsu die op het eiland Hokkaido woonde. Deze ontmoeting zou bepalend blijken voor de toekomstige ontwikkeling van Aikido.<\/p>\n

[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1\/2″]

\"\" <\/div><\/div>[\/vc_column_inner][vc_column_inner]
<\/div>[vc_column_text]<\/p>\n

Morihei Ueshiba was toen nog maar net twee\u00ebndertig jaar oud, maar al zeer bedreven in vechtsporten. Toch was hij nog lang niet op het niveau van Takeda Sensei. Het aantal technieken dat Takeda beoefende \u2014 zowel complex als krachtig \u2014 fascineerde Morihei. Vanaf dat moment besteedde hij veel tijd en geld aan het leren ervan. Hij nodigde Sokaku zelfs uit om bij hem thuis te wonen, zodat hij priv\u00e9lessen kon krijgen. Deze priv\u00e9lessen waren duur, en zijn vader Yoroku Ueshiba ondersteunde hem financieel door geld naar Tanabe te sturen.<\/p>\n

Snel werd Morihei een van Takeda\u2019s beste studenten en in 1917 ontving hij een instructeursdiploma van het eerste niveau in Daito-Ryu. De technieken die hij in deze tijd leerde, zouden de basis vormen van wat later Meester Ueshiba\u2019s Aikido zou worden. Het was ook in deze periode dat zijn eerste zoon, Takemori Ueshiba, werd geboren.<\/p>\n

[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row padding_top_multiplier=”4x” padding_bottom_multiplier=”4x” section_id=”techniques”][vc_column]

De ontmoeting met Onisaburo Deguchi<\/span><\/span><\/h2>[vc_row_inner][vc_column_inner width=”1\/2″]
<\/div>
\"\" <\/div><\/div>[\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][vc_column_text]<\/p>\n

In 1919 ontving Morihei Ueshiba een telegram waarin hij werd ge\u00efnformeerd over de ernstige ziekte van zijn vader, Yoroku. Hij be\u00ebindigde zijn verblijf in Shirataki evenals zijn training in Daito-Ryu en vertrok naar Tanabe om bij het sterfbed van zijn vader te zijn. Morihei gaf al zijn bezittingen \u2014 zijn bescheiden huis en meubels \u2014 aan zijn leraar Sokaku Takeda.<\/p>\n

Tijdens de reis naar Tanabe hoorde Meester Ueshiba over de buitengewone genezende krachten van een religieus leider genaamd Onisaburo Deguchi. Morihei reisde vervolgens naar het kleine stadje Ayabe, vlakbij Kyoto, om deze spirituele leider te ontmoeten en hem te vragen te bidden voor het herstel van zijn vader.<\/p>\n

De ontmoeting met Onisaburo \u2014 een charismatische figuur binnen de Omoto-Kyo religie en bekend om zijn Chikon Kishin (een meditatietechniek gericht op het bereiken van sereniteit en communion met het goddelijke) \u2014 veranderde Ueshiba\u2019s leven diepgaand. Terwijl Sokaku Takeda hem had be\u00efnvloed door middel van vechttechnieken, zou Onisaburo Deguchi zijn wereldbeeld vormen door spirituele ideologie en leerstellingen over het leven. Morihei Ueshiba besloot uiteindelijk om enkele dagen in Ayabe te blijven voordat hij verder naar Tanabe reisde.<\/p>\n

Toen Morihei in Tanabe aankwam, was zijn vader Yoroku Ueshiba, 76 jaar oud, al overleden op 2 januari 1920. Ge\u00efnteresseerd door het overlijden van zijn vader en bekritiseerd door zijn familie omdat hij niet op tijd was aangekomen, bracht Morihei enkele dagen door in de bergen, waar hij trainde in Kenjutsu, voordat hij terugkeerde naar Ayabe, waar hij enkele maanden later met zijn gezin ging wonen.<\/p>\n

[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner]

<\/div>[vc_column_text]<\/p>\n

Het was in Ayabe, in 1920, dat Ueshiba\u2019s tweede zoon, Kuniharu, werd geboren. Helaas overleden zowel Kuniharu als zijn eerste zoon Takemori \u2014 toen drie jaar oud \u2014 in hetzelfde jaar.<\/p>\n

In 1921 werd de derde zoon van Meester Ueshiba, Kisshomaru Ueshiba, geboren. Hij zou later de toekomstige Doshu (leider) van Aikido worden. Datzelfde jaar nodigde Onisaburo Deguchi Morihei uit om vechtsportinstructeur te worden en liet een dojo bouwen voor dat doel. Meester Ueshiba begon dus met het onderwijzen van Daito-Ryu Jujutsu aan leden van de Omoto-religie, terwijl hij zijn training bij Takeda Sensei voortzette, die hem regelmatig bezocht. In 1922 verleende Takeda Morihei de titel Kyori Dairi (assistent-instructeur).<\/p>\n

De reputatie en bekendheid van Morihei Ueshiba begonnen te groeien, dankzij zijn band met Onisaburo Deguchi en de hoge kwaliteit van zijn lessen in zijn dojo.<\/p>\n

Ook in 1922 overleed de moeder van Morihei Ueshiba.<\/p>\n

[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row bg_type=”color” padding_top_multiplier=”4x” padding_bottom_multiplier=”4x” bg_color=”#f2f2f2″ section_id=”immobilisation”][vc_column]

De Mongoolse expeditie<\/span><\/span><\/h2>[vc_row_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][vc_column_text]<\/p>\n

Onisaburo Deguchi had grote ambities om de invloed van de Omoto-religie uit te breiden. Hij deelde met Morihei Ueshiba en een kleine groep volgelingen zijn plan om een religieuze staat in Mongoli\u00eb te stichten, waar op dat moment Chinese en Japanse legers met elkaar in botsing waren. Dit beoogde koninkrijk zou dienen als een spiritueel centrum voor universele liefde en broederschap, gebaseerd op de principes van Omoto-Kyo.<\/p>\n

In 1924 reisden Onisaburo Deguchi, Ueshiba en een groep trouwe metgezellen op uitnodiging van Yutaro Yano (een gepensioneerd marinecommandant) naar Mongoli\u00eb om dit plan uit te voeren. Daar sloten ze zich aan bij een Chinese rebel genaamd Lu Chang K\u2019uei om hun missie te volbrengen.<\/p>\n

Tijdens deze expeditie vond het beroemde voorval plaats waarbij Meester Ueshiba, bedreigd door vijanden gewapend met geweren, beweerde de baan van de kogels als lichtstralen te zien, waardoor hij ze moeiteloos kon ontwijken.<\/p>\n

Helaas werden Ueshiba en zijn groep gevangengenomen door Chinese troepen en ter dood veroordeeld. Hun bondgenoot Lu Chang K\u2019uei en zijn mannen werden ge\u00ebxecuteerd, maar de Japanse leden van de groep ontsnapten ternauwernood aan executie dankzij een interventie op het laatste moment door het Japanse consulaat. Verschillende tijdens hun gevangenschap gemaakte foto\u2019s getuigen van de ontberingen die zij hebben doorstaan.<\/p>\n

De overlevende leden werden onder strikte bewaking terug naar Japan gebracht en Onisaburo Deguchi werd gevangen gezet. Meester Ueshiba besloot terug te keren naar Ayabe.<\/p>\n

[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1\/2″]

\"\" <\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row padding_top_multiplier=”4x” padding_bottom_multiplier=”4x” section_id=”techniques”][vc_column]

De terugkeer naar Japan<\/span><\/span><\/h2>[vc_row_inner][vc_column_inner width=”1\/2″]
<\/div>
\"\" <\/div><\/div>[\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][vc_column_text]<\/p>\n

Morihei Ueshiba keerde dus terug naar Ayabe om daar het onderricht in de krijgskunsten aan de Ueshiba-academie voort te zetten en werkte op de Tennodaira-boerderij. In die tijd raakte hij vooral ge\u00efnteresseerd in het onderwijzen van Sojutsu (de techniek van de lans), Ken-jutsu en Jujutsu. Onder zijn Daito-ryu leerlingen bevonden zich verschillende marineofficieren, waaronder de vooraanstaande admiraal Seiko Asano, die ook een volgeling was van de Omoto-religie.<\/p>\n

Langzaamaan verspreidden de verhalen over de vaardigheden van meester Ueshiba zich. Seiko Asano prees Morihei Ueshiba bij zijn marinecollega\u2019s aan en moedigde een andere admiraal, Isamu Takeshita, aan om de krijgskunst die Morihei onderwees te ontdekken. Admiraal Takeshita was diep onder de indruk en zette zijn invloed in om Morihei toe te staan demonstraties te geven en stages te leiden in Tokio.<\/p>\n

In 1925 vond een gebeurtenis plaats die de visie van meester Ueshiba op de krijgskunsten radicaal veranderde. Meester Ueshiba accepteerde de uitdaging van een marineofficier, een kendo-meester, en won het gevecht zonder echt te vechten. Hij gebruikte zijn zwaard niet, maar ontweek of kaatste de slagen van de officier af, omdat hij de baan van de slagen kon visualiseren voordat de officier ze uitvoerde. Na het gevecht trok meester Ueshiba, uitgeput, zich terug in zijn tuin om zich bij de put te verfrissen. Een gevoel van diepe vrede en grote sereniteit overviel hem. Het leek alsof hij badend was in een gouden licht dat uit de hemel neerdaalde. Zijn lichaam en geest werden goud. Deze intense en unieke ervaring was zijn persoonlijke openbaring, zijn Satori (spiritueel ontwaken).<\/p>\n

[\/vc_column_text]

<\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][vc_column_text]<\/p>\n

Meester Ueshiba vertelde: “Ik had plotseling het gevoel dat het universum plotseling beefde en dat een energie van gouden kleur uit de aarde opstijgde en mijn lichaam omhulde met een sluier, waardoor het veranderde in een lichaam van goud. Op datzelfde moment werden mijn lichaam en geest lichtgevend. Ik kon het gezang van de vogels begrijpen en werd mij bewust van de gedachte van God… In \u00e9\u00e9n keer begreep ik de aard van de schepping, de weg van de krijger, die is om goddelijke liefde te verspreiden.” Het Aikido was geboren! O Sensei Ueshiba noemde deze leer a\u00efki-budo in plaats van a\u00efki-bujutsu.<\/p>\n

De vervanging van het karakter do door jutsu verandert de geest van de studie volledig: men gaat van de “martiale techniek van a\u00efki” naar de “martiale weg van a\u00efki”.<\/p>\n

In 1927 vestigden Ueshiba en zijn familie zich in Tokio. Deze vestiging in de hoofdstad stelde meester Ueshiba in staat zijn kunst te onderwijzen aan zeer invloedrijke personen, waaronder politici, militairen en leden van de keizerlijke garde.<\/p>\n

[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row bg_type=”color” padding_top_multiplier=”4x” padding_bottom_multiplier=”4x” bg_color=”#f2f2f2″ section_id=”immobilisation”][vc_column]

De vestiging in Tokio<\/span><\/span><\/h2>[vc_row_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][vc_column_text]<\/p>\n
\n
\n

Aan het begin van zijn vestiging gaf meester Ueshiba les in de priv\u00e9woningen van verschillende van zijn beschermers, waaronder die van admiraal Takeshita. Takeshita was een zeer gepassioneerde leerling, hij had het Sumo-verbond voorgezeten en steunde meester Ueshiba. Hij deed veel moeite om meester Ueshiba en zijn kunst in verschillende kringen bekend te maken. Die steun was zeker bepalend voor het succes dat meester Ueshiba in Tokio kende.<\/p>\n

In 1930 maakte een inzameling de opening mogelijk van een dojo in Ushigome, een wijk in Shinjuku, die Ueshiba Kobukan noemde. Het is nog steeds op die plek dat het hoofdkantoor van de A\u00efkika\u00ef gevestigd is. Daar kreeg hij bezoek van Jigoro Kano Sensei, meester van het Kodokan en grondlegger van het Judo. De technieken van meester Ueshiba maakten grote indruk op meester Kano, die verschillende van zijn beste leerlingen aan meester Ueshiba toevertrouwde om A\u00efkido te leren. De bijnaam van de Kobukan was toen \u201cde dojo van de hel\u201d.<\/p>\n

Onder de leerlingen van meester Ueshiba bevonden zich bekende A\u00efkido-beoefenaars zoals Yo\u00efchiro Inoue, Kenji Tomiki, Minoru Mochizuki, Tsutomo Yokawa, Shigemi Yonekawa, Rinjiro Shirata en Gozo Shioda.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1\/2″]

\"\" <\/div><\/div>[\/vc_column_inner][vc_column_inner][vc_column_text]<\/p>\n

In 1931 werd op initiatief van Onisaburo Deguchi de “Vereniging ter Bevordering van Krijgskunsten” opgericht, met als doel de activiteiten van Morihei Ueshiba op het gebied van krijgskunst te promoten. Er werden afdelingen van deze school opgericht door heel Japan, die trainingskampen organiseerden parallel aan de lokale bijeenkomsten van de Omoto-religie. Deze organisatie was actief van 1931 tot 1935, het jaar waarin de Omoto-Kyo religie door de Japanse militaire regering werd verboden.<\/p>\n

In 1935 reisde meester Ueshiba ook naar Osaka om daar les te geven. Tijdens deze gelegenheid gaf hij een demonstratie voor de krant Asahi.<\/p>\n

Het was ook in 1935 in Osaka dat meester Ueshiba en meester Takeda elkaar voor het laatst ontmoetten, omdat hun relatie door de jaren heen verslechterd was.<\/p>\n

Tussen 1939 en 1940 werd Morihei Ueshiba aangesteld om krijgskunsten te onderwijzen op verschillende militaire academies, zoals de marineacademie, de officiersschool van Toyama, de spionageschool van Nakano, enzovoort. In werkelijkheid droeg Ueshiba het lesgeven vaak over aan gevorderde leerlingen van het Kobukan vanwege zijn drukke schema.<\/p>\n

In 1939 werd meester Ueshiba uitgenodigd in Mantsjoerije voor een openbare demonstratie. Hij vocht tegen de voormalige sumoworstelaar Tenryu en wierp hem op de grond; deze werd daarna zijn leerling. Meester Ueshiba keerde meerdere keren terug naar Mantsjoerije, de laatste keer in 1942 ter gelegenheid van het tiende jubileum van de oprichting van de staat Mantsjoerije. Die dag gaf O Sensei zijn demonstratie voor keizer Pu\u2019Yi.<\/p>\n

Op 30 april 1940 verkreeg het Kobukan de status van “opleiding erkend door het ministerie van Volksgezondheid en Hygi\u00ebne”. Admiraal Isamu Takeshita werd de eerste voorzitter van het Kobukan.<\/p>\n

[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row padding_top_multiplier=”4x” padding_bottom_multiplier=”4x” section_id=”techniques”][vc_column]

Tokyo Aikikai<\/span><\/span><\/h2>[vc_row_inner][vc_column_inner][vc_column_text]<\/p>\n

De demonstratie voor keizer Pu’Yi maakte grote indruk op de buitenlandse hoogwaardigheidsbekleders. Hoewel meester Ueshiba nooit een voorstander was van dit soort vertoningen, begreep hij dat Japan aan een nieuw tijdperk begon en liet hij het gebeuren. Op 7 augustus 1952 organiseerde de Aiki-tempel in Iwama een groot festival ter viering van de zestig jaar beoefening van meester Ueshiba, en in 1964 ontving O Sensei Ueshiba een speciale onderscheiding uit handen van keizer Hirohito als erkenning voor zijn uitzonderlijke bijdrage aan de krijgskunsten.<\/p>\n

Op 14 maart 1967 begon de bouw van een nieuw Hombu Dojo, een gebouw van drie verdiepingen, dat op 18 december van hetzelfde jaar werd voltooid. Morihei Ueshiba gebruikte slechts \u00e9\u00e9n kamer om te werken en te slapen. Het huidige Hombu Dojo telt vijf verdiepingen, herbergt drie dojo\u2019s en verwelkomt meer dan 500 leden. Meer dan 30 instructeurs wisselen elkaar af om zeven dagen per week dagelijkse lessen te verzorgen.<\/p>\n

[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner]

<\/div>
\"\" <\/div><\/div>
<\/div>[vc_column_text]<\/p>\n

De A\u00efkika\u00ef Foundation, opgericht in 1940 door Kisshomaru Ueshiba, geniet tegenwoordig een vooraanstaande positie binnen de wereldwijde aikido. Meer dan de helft van de nationale aikido-organisaties is aangesloten bij de Tokyo A\u00efkika\u00ef, die fungeert als de Internationale Aikido Federatie.<\/p>\n

Tegenwoordig worden ook andere vormen van aikido beoefend:<\/p>\n

\u2022 Yoshinkan Aikido, opgericht door Gozo Shioda, legt de nadruk op een krachtige stijl uit de pre-oorlogperiode.
\u2022 Shinshin Toitsu Aikido, ontwikkeld door Koichi Tohei, is een gezondheidsmethode met aikidotechnieken gericht op het concept van KI.
\u2022 Tomiki Aikido, ontwikkeld door Kenji Tomiki, bevat een competitievorm.
\u2022 Yoseikan Aikido, opgericht door Minoru Mochizuki, is een verzameling technieken waarin elementen van aikido, judo, karate en kenjutsu worden gecombineerd.<\/p>\n

[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row bg_type=”color” padding_top_multiplier=”4x” padding_bottom_multiplier=”4x” bg_color=”#f2f2f2″ section_id=”immobilisation”][vc_column]

Iwama, het heiligdom van Aikido<\/span><\/span><\/h2>[vc_row_inner][vc_column_inner][vc_column_text]<\/p>\n

Tegen het einde van de jaren dertig raakte het Japanse leger sterk betrokken bij de oorlog. De meeste jonge leerlingen van meester Ueshiba werden opgeroepen voor het leger, waardoor het aantal leerlingen in de Kobukan-dojo sterk afnam en de activiteit in de dojo verminderde toen de Pacific-oorlog begon.<\/p>\n

In 1942, na ernstig ziek te zijn geweest door een darmziekte, besloot meester Ueshiba een nieuwe basis voor de aikido-organisatie op te richten in de prefectuur Ibaraki, in het dorp Iwama, waar hij enkele jaren eerder land had gekocht. Hij droeg de leiding over de dojo\u2019s in Wakamatsu-cho over aan zijn zoon Kisshomaru Ueshiba.<\/p>\n

In Iwama begon O Sensei met de bouw van wat hij het Ubuya noemde (“plaats van geboorte”), de heilige kring van Aikido: een complex met een altaar voor de Aiki en een open dojo. Dit complex werd in 1964 aangevuld met een reeks prachtige beelden van drie\u00ebnveertig beschermgoden van Aikido. De dojo, nu bekend als de Ibaraki-dojo, werd voltooid in 1945, net voor het einde van de oorlog. Ver weg van de onrust in Tokio wijdde O Sensei zich aan landbouw, training en meditatie.<\/p>\n

De jaren die hij in Iwama doorbracht waren cruciaal voor de ontwikkeling van het moderne Aikido. Morihei Ueshiba concentreerde zich volledig op intensieve training om zijn krijgskunst te perfectioneren, gericht op vreedzame conflictoplossing.<\/p>\n

Aan het einde van de oorlog had O Sensei weinig leerlingen in Iwama, omdat zijn discipelen van voor de oorlog verspreid waren geraakt over Zuidoost-Azi\u00eb.<\/p>\n

In de zomer van 1946 schreef een jonge man, werknemer bij de Japanse spoorwegen, zich in bij de dojo van Iwama. Morihiro Saito zou een van de naaste leerlingen van O Sensei worden en later zijn technische opvolger.<\/p>\n

Meester Ueshiba verdiepte zich in het zwaard, dat in Aikido Aiki Ken<\/strong> wordt genoemd, en in de stok: Aiki Jo<\/strong>. Hij vond het essentieel om deze wapens te beheersen om de ongewapende technieken correct uit te voeren.<\/p>\n

Hij ontwikkelde een volledig Aikido-programma waarin wapenbeheersing en technieken zonder wapens werden gecombineerd. Morihiro Saito was vaak de trainingspartner, wat hem in staat stelde veel technieken te leren die O Sensei zelden aan anderen leerde.<\/p>\n

Tijdens zijn tijd in Iwama formuleerde meester Ueshiba het concept Takemusu Aiki<\/strong>, wat verwijst naar de spontane uitvoering van een oneindig aantal technieken, aangepast aan elke aanval.<\/p>\n

In de jaren vijftig reisde meester Ueshiba veel door Japan om aan de talloze verzoeken te voldoen. Hij bracht ook enkele dagen per maand in Tokio door, waarna hij terugkeerde naar Iwama. Het was moeilijk om van dag tot dag te weten waar O Sensei was of wanneer hij les zou geven in het Aikikai-dojo in Tokio.<\/p>\n

Veel leerlingen die na de oorlog begonnen en de oprichter zagen lesgeven of demonstreren, waren onder de indruk van de energie en schoonheid van zijn bewegingen, evenals van zijn martiale ethiek.<\/p>\n

In die tijd vloeide zijn techniek als een rivier, vrij en onbeperkt, fundamenteel anders dan de harde, fysieke praktijk uit zijn jeugd. In zijn laatste jaren, toen zijn gezondheid achteruitging, bewoog hij minder snel en paste hij zijn technieken aan door ze in te korten. O Sensei gooide zijn leerlingen soms met een snelle beweging van de hand of zelfs zonder ze aan te raken.<\/p>\n

Deze periode valt samen met het begin van de internationale ontwikkeling van Aikido, via openbare demonstraties en films die veel navolgers inspireerden die niet begrepen dat dit Aikido het resultaat was van meer dan zestig jaar ervaring en geen nieuw begin.<\/p>\n

Morihei Ueshiba stierf op 26 april 1969 aan leverkanker. Op diezelfde dag ontving hij postuum een laatste onderscheiding van keizer Hirohito. Zijn as werd bijgezet in de familietempel van de Ueshiba\u2019s in Tanabe, en plukjes haar werden als relieken bewaard op het Aiki-altaar in Iwama, op de familiebegraafplaats in Ayabe en bij het grote Kumano-altaar.<\/p>\n

Zijn zoon Kisshomaru Ueshiba volgde hem op als tweede Doshu van het Aikido.<\/p>\n

[\/vc_column_text]

\"\" <\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row]<\/p>\n<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[vc_row bg_type=”color” padding_top_multiplier=”4x” padding_bottom_multiplier=”4x” equal_column_height=”middle-content” bg_color=”#f2f2f2″ section_id=”formesdattaques”][vc_column][vc_row_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][vc_column_text] Meester Ueshiba werd geboren op 14 december 1883 in de stad Tanabe, gelegen in de prefectuur Wakayama in het zuiden van Japan. Hij was het vierde kind in de familie Ueshiba en de enige jongen. De jonge Ueshiba groeide op in een bevoorrechte omgeving. Zijn moeder […]<\/p>\n","protected":false},"author":53,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-5871","page","type-page","status-publish","hentry"],"yoast_head":"\nO'Sense\u00ef UESHIBA nl - U.Be.A. - Union Belge d'A\u00efkido<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/sensei-ueshiba\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"nl_NL\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"O'Sense\u00ef UESHIBA nl - U.Be.A. - Union Belge d'A\u00efkido\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"[vc_row bg_type=”color” padding_top_multiplier=”4x” padding_bottom_multiplier=”4x” equal_column_height=”middle-content” bg_color=”#f2f2f2″ section_id=”formesdattaques”][vc_column][vc_row_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][vc_column_text] Meester Ueshiba werd geboren op 14 december 1883 in de stad Tanabe, gelegen in de prefectuur Wakayama in het zuiden van Japan. Hij was het vierde kind in de familie Ueshiba en de enige jongen. De jonge Ueshiba groeide op in een bevoorrechte omgeving. Zijn moeder […]\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/sensei-ueshiba\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"U.Be.A. - Union Belge d'A\u00efkido\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2025-05-19T12:59:16+00:00\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Geschatte leestijd\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"19 minuten\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/sensei-ueshiba\/\",\"url\":\"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/sensei-ueshiba\/\",\"name\":\"O'Sense\u00ef UESHIBA nl - U.Be.A. - Union Belge d'A\u00efkido\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/#website\"},\"datePublished\":\"2025-05-19T08:33:32+00:00\",\"dateModified\":\"2025-05-19T12:59:16+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/sensei-ueshiba\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/sensei-ueshiba\/\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/sensei-ueshiba\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Accueil\",\"item\":\"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"O’Sense\u00ef UESHIBA nl\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/#website\",\"url\":\"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/\",\"name\":\"U.Be.A. - Union Belge d'A\u00efkido\",\"description\":\"\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"nl-NL\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"O'Sense\u00ef UESHIBA nl - U.Be.A. - Union Belge d'A\u00efkido","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/sensei-ueshiba\/","og_locale":"nl_NL","og_type":"article","og_title":"O'Sense\u00ef UESHIBA nl - U.Be.A. - Union Belge d'A\u00efkido","og_description":"[vc_row bg_type=”color” padding_top_multiplier=”4x” padding_bottom_multiplier=”4x” equal_column_height=”middle-content” bg_color=”#f2f2f2″ section_id=”formesdattaques”][vc_column][vc_row_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][vc_column_text] Meester Ueshiba werd geboren op 14 december 1883 in de stad Tanabe, gelegen in de prefectuur Wakayama in het zuiden van Japan. Hij was het vierde kind in de familie Ueshiba en de enige jongen. De jonge Ueshiba groeide op in een bevoorrechte omgeving. Zijn moeder […]","og_url":"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/sensei-ueshiba\/","og_site_name":"U.Be.A. - Union Belge d'A\u00efkido","article_modified_time":"2025-05-19T12:59:16+00:00","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Geschatte leestijd":"19 minuten"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/sensei-ueshiba\/","url":"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/sensei-ueshiba\/","name":"O'Sense\u00ef UESHIBA nl - U.Be.A. - Union Belge d'A\u00efkido","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/#website"},"datePublished":"2025-05-19T08:33:32+00:00","dateModified":"2025-05-19T12:59:16+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/sensei-ueshiba\/#breadcrumb"},"inLanguage":"nl-NL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/sensei-ueshiba\/"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/sensei-ueshiba\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Accueil","item":"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"O’Sense\u00ef UESHIBA nl"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/#website","url":"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/","name":"U.Be.A. - Union Belge d'A\u00efkido","description":"","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"nl-NL"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/5871","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/53"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5871"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/5871\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5938,"href":"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/5871\/revisions\/5938"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.aikido-belgique.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5871"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}